ploigisi h3
bottom_neo.jpg

Ekdoseis3

Τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Λουκᾶ Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας

«Λόγος εἰς τὴν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου»

 (νεοελληνικὴ ἀπόδοση)

Koimisis Theotokou 219ὸν καθένα ἀπὸ μᾶς τὸν βασανίζει τὸ ἐρώτημα: τὶ θὰ γίνει μὲ μᾶς καί τί μᾶς περιμένει μετὰ τὸ θάνατο; Μία σαφή ἀπαντήση σ’ αὐτὸ τὸ ἐρώτημα μόνοι μας δέν μποροῦμε νά τὴν βροῦμε. Ἀλλὰ ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ πρῶτα ἀπ’ ὅλα ὁ λόγος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ μᾶς ἀποκαλύπτουν αὐτὸ τὸ μυστικό. Μᾶς τὸ ἀποκαλύπτουν ἐπίσης τὸ ἀπολυτίκιο καὶ τὸ κοντάκιο τῆς μεγάλης αὐτῆς γιορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ὕμνοι πού ψάλλονται σ’ αὐτὴ τή γιορτή. Θέλω ὅλοι σας νά καταλάβετε, γιατὶ ὁ θάνατος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ Παρθένου Μαρίας λέγεται Κοίμηση. Ὁ μέγας ἀποστολος Ἰωάννης ὁ Θεολογος στό 20ο κεφάλαιο τῆς Ἀποκαλύψεως μιλάει γιά τὸν πρῶτο καὶ τὸ δεύτερο θάνατο. Ὁ πρῶτος μόνο θάνατος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀναπόφευκτος γιά ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, περιμένει καὶ τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς δικαίους. Ἀλλὰ ὁ δεύτερος, ὁ φοβερὸς καὶ αἰώνιος θάνατος, περιμένει τοὺς μεγάλους καὶ ἀμετανοήτους ἁμαρτωλούς, οἱ ὁποῖοι ἀρνήθηκαν τὴν ἀγάπη καὶ τὴν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ καὶ εἶναι καταδικασμένοι νά βρίσκονται αἰωνίως σὲ κοινωνία μὲ τὸ διάβολο καὶ τοὺς ἀγγέλους του.

Στό Εὐαγγέλιο τοῦ ἰδίου μεγάλου ἀποστόλου καὶ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου διαβάζουμε τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ, τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ στενὰ συνδεδεμένα μὲ ὅσα γράφει ἡ Ἀποκάλυψη: «ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστευων τω πέμψαντι μὲ ἔχει ζωὴν αἰώνιον καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν» (Ἴωαν. 5, 24). Τὸ ἀκοῦτε, τὸ καταλαβαίνετε; Νομίζω ὅτι ἄκομα καὶ θὰ πρέπει νά σᾶς κινήσει τὴν περιέργεια τὸ γεγονὸς ὅτι ὅλοι ὅσοι ὑπακούουν στό λόγο τοῦ Χριστοῦ καὶ πιστεύουν στόν Οὐράνιο Πατέρα τοῦ, ὁ ὁποῖος τὸν ἔστειλε, ἀμέσως μετὰ τὸ θάνατό τους θὰ περάσουν στήν αἰώνια ζωή. Δεν ὑπάρχει λόγος νά δικαστοῦν αὐτοί πού ἔχουν ζωντανὴ πίστη στό Θεὸ καὶ ὑπακούουν στίς ἐντολὲς Του. Καὶ στούς μεγάλους δώδεκα Ἀποστόλους εἶπε ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστός: «ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὑμεῖς οἱ ἀκολουθήσαντές μοι, ἐν τῇ παλιγγενεσία, ὅταν καθίσῃ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ θρόνου δόξῃς αὐτοῦ, καθίσεσθε καὶ ὑμεῖς ἐπὶ δώδεκα θρόνους κρίνοντες τάς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ» (Ματθ. 19, 28). Δικαστὲς καὶ κατήγοροι θὰ εἶναι κατὰ τὴν Φοβερὰ Κρίσῃ τοῦ Θεοῦ οἱ Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ καί, βεβαίως, εἶναι τελείως ἀδύνατο νά φανταστοῦμε νά δικάζονται ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος καὶ Ἀειπάρθενος Μαρία, ὁ Βαπτιστὴς τοῦ Κυρίου Ἰωάννης, οἱ μεγάλοι προφῆτες τοῦ Θεοῦ, ὁ Ἠλίας καὶ ὁ Ἐνὼχ τοὺς ὁποίους ζωντανοὺς τοὺς πῆρε ὁ Θεὸς στόν Οὐρανό, ὅλο τὸ ἀμέτρητο πλῆθος τῶν μαρτύρων τοῦ Χριστοῦ, οἱ δοξασμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸ ἅγιοι ἀρχιερεῖς καὶ θαυματουργοὶ μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν ἅγιο Νικόλαο, ἀρχιεπίσκοπο Μύρων τῆς Λυκίας. Εἶναι ἀδύνατον ἄκομα καὶ νά περάσει ἀπὸ τὸ μυαλὸ μας ἡ σκέψῃ πῶς θὰ δικαστοῦν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἄκουσαν ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Χριστοῦ: «Ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν» (Λκ. 17, 21). Σ’ αὐτοὺς τοὺς μεγάλους ἀγωνιστὲς τοῦ Χριστοῦ, σὰν σὲ πολυτίμους Ναοὺς κατοικοῦσε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Ἄκομα καὶ ζῶντας στή γῆ, αὐτοὶ βρισκόταν στήν ἀμέση κοινωνία μὲ τὸν Θεό, ἐπειδὴ ἔτσι εἶπε ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστός: «Ἐάν τις ἀγαπήσῃ μέ, τὸν λόγον μου τηρήσει, καὶ ὁ πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτόν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν παρ’ αὐτῷ ποιήσομεν» (Ἴωαν. 14, 23). Ἡ Ὑπεραγία Παρθένος Μαρία ὑπῆρξε ἄχραντος ναὸς τοῦ Σωτῆρος καὶ σ’ αὐτὴν κατοίκησε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ ἀπὸ τὴν ἁγιότατη μήτρα της ἔλαβε τὸ ἀνθρώπινο σῶμα ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος κατέβηκε ἀπὸ τοὺς Οὐρανούς. Γι’ αὐτὸ ὁ σωματικὸς της θάνατος δέν ἦταν θάνατος ἀλλὰ Κοίμηση, δηλαδὴ ἕνα ἄμεσο πέρασμα ἀπὸ τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς της στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν καὶ τὴν αἰώνια ζωή. Μοῦ ἦρθε τώρα στό μυαλὸ καὶ κάτι καινούριο. Σ’ ἔνα ἀπὸ τὰ προηγούμενα κηρύγματά μου σᾶς ἔλεγα, ὅτι ἔχουμε κάθε λόγο νά πιστεύουμε, ὅτι καὶ τὸ σῶμα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου μὲ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἄφθαρτο καὶ ἀνελήφθη στούς οὐρανούς. Αὐτὸ μᾶς λέει καὶ τὸ κοντάκιο τῆς μεγάλης γιορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου: «Τὴν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον, καὶ προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα, τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν ὡς γὰρ ζωῆς Μητέρα, πρὸς τὴν ζωὴν μετέστησεν, ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον». Προσέξτε: «τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν». Σκεπτόμενοι αὐτό, ἂς θυμηθοῦμε καί τί γράφει ἡ Ἁγία Γραφὴ γιά τὸ θάνατο τοῦ μεγαλυτέρου προφήτῃ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τοῦ Μωυσὴ στό 34ο κεφάλαιο τοῦ βιβλίου τοῦ Δευτερονομίου, ὅτι πέθανε σύμφωνα μὲ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ στό ὅρος Νεβὼ καὶ τάφηκε στή γῆ Μωάβ. Ὁ τάφος τοῦ μεγάλου αὐτοῦ προφήτῃ ἔπρεπε νά εἶναι γιά πάντα τόπος προσκυνήματος γιά ὅλο τὸ λαὸ τοῦ Ἰσραήλ. Ὅμως στή Βίβλο διαβάζουμε, ὅτι: «οὐκ οἶδεν οὐδεὶς τὴν ταφὴν αὐτοῦ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης» (Δευτ. 34, 6). Ὅμως κατὰ τή Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου στό ὅρος Θαβωρ ἐμφανιστηκε ὁ Μωυσῆς στόν Κύριο καὶ Δεσπότῃ του, τὸν Ἰησοῦ μαζὶ μὲ τόν προφήτη Ἠλία, ὁ ὁποῖος ἁρπάχτηκε ζωντανὸς στούς οὐρανούς. Νομίζω ὅτι δέν θὰ εἶναι ἁμαρτία ἂν θὰ ποῦμε, ὅτι τὸ σῶμα τοῦ μεγάλου Μωυσή, ὅπως καὶ τὸ σῶμα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, μὲ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ, ἔμεινε ἄφθαρτο. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ τάφος του εἶναι ἄγνωστος. Νά σκεφτόμαστε, ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές μου, τὴν μακάρια Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Παρθένου Μαρίας καὶ να θυμόμαστε τὰ λόγια τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ: «Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντι μὲ ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν» (Ἴωαν. 5, 24). Να μᾶς ἀξιώσει ὁ Θεὸς νά γευθοῦμε καὶ ἐμεῖς οἱ ἁμαρτωλοὶ τή μεγάλῃ αὐτή χαρά, μὲ τή χάρη καὶ τήν φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος σὺν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ καὶ τῷ Παναγίῳ Αὐτοῦ Πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

Pin It
footer
  • Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου Απόδοσις υψώσεως Τιμίου Σταυρού, Κοδράτου αποστόλου, Ιωνά προφήτου

  • Πόσους μήνες έχει ο χρόνος;

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ